Hoofdstuk 2 | SCHEMATISCHE GEZICHTEN

Niemand heeft een schematisch gezicht maar een schemaatje is wel handig als houvast. De eerste tip is meestal dat de ogen ongeveer op de helft van het hoofd liggen, zoals te zien aan de witte lijntjes op de foto. Vaak wordt het deel boven de ogen (voorhoofd en schedeldak) te klein getekend. Dat komt waarschijnlijk omdat het onderste deel met de ogen, neus en mond meer onze aandacht trekt. 

In het volgende schematische gezicht zijn de wenkbrauwen, neus, mond en oren toegevoegd. In werkelijkheid is de schedel aan de zijkant bij de oren platter (zie foto boven). De ronde bril geeft hier mooi de plek aan van de oogkassen, bekroond door de wenkbrauwen. 

Oefening: Teken stap voor stap zo’n schematisch gezicht.
Stap 1: teken een eivorm van ca. 10 cm. met de vereenvoudigde ogen halverwege. Voor de ogen volstaan ​​hier het bovenste ooglid en de gedeeltelijk verborgen iris. Tussen de ogen past ongeveer de breedte van een oog. 
Stap 2: teken daarboven de bogen voor de wenkbrauwen
Stap 3: teken de vereenvoudigde onderkant van de neus op de helft tussen de wenkbrauwen en de kin.
Stap 4: teken op de helft tussen de onderkant van de neus en de kin het lijntje onder de onderlip (dat is het holletje waar meestal schaduw valt zoals ook te zien op de foto boven)
Stap 5: teken iets daarboven de lijn tussen boven- en onderlip en eventueel vaag de vorm van de bovenlip

Misschien vind je het leuk om aan jouw schematisch getekende gezicht kleur toe te voegen. Het haar, hoe kort ook, is altijd iets ruimer dan het hoofd. Voor ogen, neuzen, monden en oren zie de speciale les daarover (niveau 2).

   

 

ONDER DE HUID

De myologie (anatomie van het gezicht) laat de spieren onder de huid zien. Ogen, neus en mond zijn geen losse plakplaatjes maar verbonden met spieren die onze gezichtsuitdrukking bepalen terwijl we glimlachen, blij, boos of verdrietig zijn.

EXTRA: een aardig experimentje is om die anatomie een keertje globaal over te trekken tegen het raam of op een lichtbak. Met een zacht potlood of je vingers kun je de contouren van de spieren minder scherp maken. Omdat zo’n starend schematisch gezicht verder uitdrukkingsloos is kun je er een soort cyberfiguur van maken.